Opruimen voor je doodgaat | Margaretha Magnusson

Margaretha Magnusson heeft een prachtig boek geschreven met de titel “Opruimen voor je doodgaat”. Een boek waarin ze haar levensverhaal verteld, en haar verantwoordelijkheid heeft genomen over haar ervaringen te vertellen. Ze is ergens tussen de tachtig en honderd jaar oud.  In Zweden noemen ze het Döstädning: materiële bezittingen ordenen tegen het einde van je leven. Een ritueel dat je helpt om te reflecteren op je leven. Het boek is een aanrader voor iedereen om te lezen.

Dierbare ketting

Afgelopen woensdag was ik bij een promotie. Oma van 90 jaar oud was aanwezig zo trots als een pauw om de verdediging van haar kleindochter bij te wonen. Door haar moest ik denken aan dit boek. Buiten dat ze heel erg blij was dat ze gezien haar leeftijd hierbij kon zijn. Had ze ook een dierbare ketting geschonken aan haar promoverende kleindochter. Het was de laatste ketting die ze had gekregen van haar inmiddels overleden man. Het deed haar erg goed dat haar kleindochter deze ketting wilde dragen tijdens haar promotie. Het was voor zowel oma als kleindochter ontzettend belangrijk.

Erfstukken scheiden van rommel

En dat is nu precies waar opruimen voor je doodgaat over gaat. Spullen die je koestert, maar niet meer echt gebruikt, geven aan je dierbaren voordat je sterft. Zo dankbaar, het zelf nog beleven hoe een ander geniet van jouw spullen. Dat je zeker weet dat ze goed terecht komen. Het is een thema waar we allemaal bij stil kunnen staan. Naar mijn idee is het niet speciaal aan leeftijd gebonden. Want uiteindelijk weet je niet wanneer je leven op zijn einde loopt, binnenkort of hopelijk nog lang niet. Bij het opruimen van spullen zou je altijd de vraag kunnen stellen of iemand anders het kan of wil gebruiken. Natuurlijk wanneer je ouder wordt zal het meer een rol spelen dan wanneer je jong bent. Margaretha zegt ook: “Door de erfstukken te scheiden van de rommel, orden je ook de waardevolle herinneringen”.

Praktische gids

Met beleid opruimen voor je doodgaat neemt vele uren in beslag. Je wilt het niet te snel doen, en je kan het misschien ook niet te snel doen. Wanneer je het boek gelezen hebt, kan je het als een praktische gids gebruiken dat je zeker zal helpen met het inventariseren wat écht belangrijk is. Je kan ook een Professional Organizer inhuren wanneer je het lastig vindt om de juiste keuzes te maken. Kortom opruimen voor je doodgaat is een ontroerende en waardevolle methode. Iedereen die je liefhebt te helpen met de prachtige spullen die jij als mens in een leven hebt verzameld te verdelen.

Had ik het maar gedaan!

Had ik het maar gedaan, een uitspraak met een diepe betekenis. Want als je het wel gedaan had, was het dan anders gelopen. Of was het dan niet gebeurd. Wanneer je deze uitspraak doet is er mogelijk sprake van uitstelgedrag.

Ik weet zeker dat we deze uitspraak allemaal wel eens hebben gedaan. Achteraf gezegd heel makkelijk. Met soms grote gevolgen. Hoe was het dan verlopen als je het wel had gedaan. Je kan het niet meer terugdraaien, anders had je deze uitspraak niet gedaan toch? Wanneer beslis je of je iets gelijk gaat doen, wanneer weet je welke gevolgen het heeft wanneer je het niet doet. Enorme dilemma’s die je van tevoren niet kan inschatten. Of toch? De grootste valkuil in dit geval is uitstellen. Door uitstellen kan het te laat zijn. En dan roep je met je handen aan je hoofd: “Had ik het maar gedaan!”

Uitstellen kan dus grote gevolgen hebben. Laat ik een persoonlijk voorbeeld geven. Mijn tante was ziek, ze ging voor een vrij simpele operatie naar het ziekenhuis. Een galblaasverwijdering. Het leek allemaal goed te zijn gegaan. Ik dacht ik bel haar morgen. Bleken er complicaties te zijn, de volgende dag moest ze weer onder het mes. Ze heeft deze operatie niet overleefd. Ik heb haar dan ook niet meer gesproken. Dit is niet meer terug te draaien. Want waarom heb ik niet gewoon gebeld toen het kon, of ben ik niet op ziekenbezoek gegaan. Weet jij het antwoord? De beslissing om op dat moment niet te bellen, ik weet het antwoord niet. Was ik te druk, ging ik uit van het positieve? Het was tenslotte een simpele ingreep. Tot op de dag van vandaag blijft het mij achtervolgen.

Mijn voorbeeld is vrij dramatisch. Het kan ook gaan om hele kleine dingen. Er zijn veel voorbeelden van activiteiten die anders waren verlopen wanneer je het wel direct had gedaan. Hoe kunnen we nu uitstelgedrag voorkomen. Helemaal nog niet zo makkelijk. Er zit maar 24 uur in een dag, we kunnen niet alles tegelijk. Om niet uit te stellen moet je prioriteiten stellen. Zet alle activiteiten die je vandaag wilt doen op een rij. Beslis dan welke activiteit absoluut niet uitgesteld kan worden. En handel deze direct af. Heb je de neiging om iets toch uit te stellen? Vraag je dan af waarom wil ik dit uitstellen? Welke consequenties heeft het wanneer ik het vandaag niet doe? Zoals ik al eerder aangaf zijn de consequenties niet in te schatten, dat blijkt wel uit mijn voorbeeld.

We hebben er allemaal wel eens last van. Het lijkt zo fijn om het uit te stellen. Komt morgen wel, of morgen is er weer een dag. Toch niet doen, uitstellen kost energie. Iets gelijk doen geeft energie. Als we iets gelijk doen zonder uit te stellen hoeven we nooit meer te roepen: Had ik het maar gedaan!

Hoarden met spullen nu ook digitaal?

Hoarden is het dwangmatig verzamelen van spullen. Laatst kwam ik een artikel tegen over digitaal hoarden. Ik besefte mij dat deze vorm van hoarden natuurlijk ook op de loer kan liggen. Hoewel ik digitaliseren aanraad is het verzamelen en bewaren van documenten, foto’s en alles wat je maar kan bewaren op digitaal niveau vrij eenvoudig.

Wanneer heb jij voor het laatst oude emails verwijderd? Hoeveel digitale foto’s heb je en zijn deze allemaal gesorteerd. Hoeveel apps staan er op je bureaublad? Wordt het niet eens tijd om de boel eens lekker op te schonen. Voor de meeste onder ons niet zo een heel groot probleem. De reden waarom het niet gebeurt heeft veelal te maken met tijdgebrek. Gemakzuchtigheid. En zolang het geheugen het toelaat geen probleem. En tegenwoordig slaan we ook alles op in de Cloud. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen.

Maar mensen die dwangmatig verzamelen, hebben ook moeite met het verwijderen van digitale documenten. Zij bewaren kopieën van kopieën en van kopieën. Daarin gaan ze heel ver. Is de ene computer vol, dan komen er meerdere bij. Want stel je voor dat er iets gebeurd met die ene computer. Alle documenten zijn dan verdwenen. Gelukkig bestaan er externe harde schijven met heel veel geheugen. Ook daar kan je er meerdere van aanschaffen. Voor het geval er eentje kapot gaat.

Een voorbeeld; Nieuwe foto’s worden bewaard op de ene externe harde schijf, de kopieën op een andere. In totaal acht externe harde schijven. Die zijn slecht geordend in mapjes, dus foto’s terugzoeken wordt lastig. Voor anderen zullen veel van de foto’s vrijwel identiek zijn. Voor de verzamelaar is elke foto een unieke, waardevolle herinnering – vergelijkbaar met de emoties die fysieke hoarders voelen bij hun spullen. Acht externe harde schijven hebben is ongetwijfeld bovengemiddeld, maar als je ze in de kast zet, valt er prima mee te leven. Heel anders dan wanneer de woonkamer bezaaid is met kledingstukken, boeken, kranten en folders. Is digitaal hoarden dan wel echt een probleem?

Het ligt eraan in welke mate iemand lijdt en of hij nog kan functioneren. Bij het verzamelen van fysieke objecten, hebben anderen daar eerder last van – de buren klagen over ongedierte, de woningbouw over de brandonveiligheid – dus zal er ook sneller iemand aan de bel trekken. Je kan enorm lijden onder digitale verzameldwang. Wanneer je zo veel tijd kwijt bent aan het verwerken van foto’s, en je geregeld te weinig slaap krijgt of te weinig buiten komt. Dan wordt het frustrerend en stressvol. Digitale verzamelwoede kan ontdekt worden doordat ook het huis een bende is.

Zijn er ook mensen die alleen op de computer verzamelen? Waarschijnlijk wel, alleen zien wij het niet. Veel hoarders zoeken hulp omdat hun familie of omgeving de fysieke chaos niet meer kan aanzien. De buren zullen dan niet klagen over ongedierte. Wel kan er sprake zijn van brandonveiligheid. Wanneer de computers zijn aangesloten op stekkerdozen die weer zijn aangesloten op stekkerdozen. Digitale hoarders zullen moeilijker te vinden zijn, maar ze bestaan.

Herken jij jezelf in dit verhaal, of ken je iemand die dwangmatig aan het verzamelen is. Of het nou fysiek is of digitaal of misschien beide. Aarzel dan niet en neem contact op met Hetty Ruimt Op. En ik kan helpen.

Wie zorgt er voor de mantelzorger?

 

 

De mantelzorger, niet meer weg te denken uit onze huidige maatschappij. Nu wij mensen steeds ouder worden, en het de bedoeling is dat we langer thuis blijven wonen, kunnen we niet meer zonder mantelzorgers. Maar wie zorgt er voor de mantelzorger?

Tijdens mijn werk kom ik mantelzorgers tegen, die vaak zorgen voor meerdere personen. Ouders, andere familieleden, buren. Wat mij opvalt is dat mantelzorgers niet altijd zo goed voor zichzelf zorgen. Ik kom bij een klant die het zo druk heeft met zijn werk en mantelzorg bieden aan ouders en een ander familielid. Hij is zichzelf totaal vergeten. Inmiddels is hij niet meer in staat te werken, en zijn huis staat vol met spullen. De keuzes die hij moet maken zijn ook niet simpel. Om het mantelzorgen te blijven volhouden, zal hij eerst moeten leren voor zichzelf te kiezen. Klinkt misschien gek, maar doordat hij nu mede dankzij mijn hulp meer voor zichzelf kiest, kwam hij met een burn-out thuis te zitten. Het voor zichzelf kiezen is zo belangrijk, alleen dan kan hij de juiste keuzes maken. Met hele kleine stapjes gebeurt dat nu ook. Inmiddels zit hij in een re-integratie traject. Zijn werkgever werkt volledig mee, en heeft alle begrip voor zijn situatie. Zijn huis staat nog vol met spullen. Heel voorzichtig gaan wij nu aan de slag om meer ruimte te maken in zijn woonkamer. We hebben al zoveel bereikt. Mantelzorgen blijft mijn klant doen, maar op een andere manier. Je ziet hem groeien, ik ben dan ook heel erg trots op hem.

Het heeft mij wel aan het denken gezet. Mantelzorg is veel in het nieuws, maar zelden hoor je hoe het met de mantelzorger zelf gaat. Zou het kunnen dat wij mantelzorgen als iets vanzelfsprekend zijn gaan vinden? Prima toch wanneer er iemand zorgt voor een ander, zolang je het maar niet zelf hoeft te doen. Wat dat betreft letten we niet zo goed op elkaar. Veel respect voor de mantelzorger, ja dat hoor je wel. Ik wil dan toch een dringende oproep doen. Ken jij iemand die mantelzorger is? Of ben je misschien zelf mantelzorger?

Is er iemand die zorgt voor deze mantelzorger?

Een kleiner bed en meer ruimte?

Is het mogelijk een nieuw kleiner bed en tegelijkertijd meer ruimte creëren? Ja dat kan. En ik kan je vertellen het is fantastisch. Ik heb een nieuw bed gekocht, 1.60 X 2.00 meter. En dus ook een opbergruimte van 1.60 x 2.00 meter. Daar kan een hoop in! Heb ik ineens mega veel ruimte in verschillende kasten zelfs. Het nieuwe bed is kleiner dan mijn vorige bed. Dat wilde ik ook omdat ik nu slaap in een kleinere ruimte. Mijn slaapkamer is alleen slaapkamer. De grote kamer waar ik eerst sliep is kastruimte geworden.

 Vervanging

Jaren geleden had ik een groot bed aangeschaft. Deze was duidelijk toe aan vervanging. Hij was te oud en mijn slaapruimte kleiner geworden. Hoe lang doe je nou gemiddeld met een bed? Ze zeggen dat je maximaal 10 jaar op een matras kan slapen, dat vervanging dan toch wel gewenst is. Het werd dus hoog tijd voor vervanging, want ik lag al ruim 13 jaar op dit bed. Een Hästens wel te verstaan. Een groot log bed, ligt overigens heerlijk. Geen opbergruimte omdat er onder het bed een motor zat om het bed in verschillende standen te kunnen zetten. Leuk hoor met afstandsbediening. Gebruikte het nauwelijks. Toen ik op zoek ging naar een nieuw bed leek het mij handig om ook wat onder het bed te kunnen plaatsen. Je bent Professional Organizer of je bent het niet. Bij Ikea liep ik tegen dit bed aan. De gehele lattenbodem kan via een hydraulisch systeem omhooggetild worden. Waardoor je een enorme bak krijgt.

Stof?

Wat leg je dan allemaal onder je bed? In mijn geval hoeven het geen dingen te zijn die ik dagelijks nodig heb.  Mijn extra dekbed, twee dekbedden voor het geval er iemand blijft slapen., luchtbedden, extra kussens, een vloerkleedje noem maar op. Deze spullen heb ik wel allemaal in stofvrije kledinghoezen met rits gestopt. Er komt natuurlijk wel stof onder je bed, ik hoor het jullie denken. Is dat nou wel handig spullen onder je bed? Ik denk het wel, omdat alles verpakt zit in een kledinghoes. Daardoor is het heel makkelijk stofvrij te maken en te houden.

Tips

Dit bed is een tip voor mensen die heel klein wonen. Omdat het zo makkelijk gaat zou je er juist dingen in kunnen doen die je dagelijks of vaak gebruikt. Denk aan een stofzuiger, strijkplank, wasrek en dergelijke. Er bestaan overigens ook banken waar je dingen in op kan bergen.

Een andere tip is nog dat het opmaken van je voeteneinde nu kan zonder te bukken, lattenbodem omhoog en lakens instoppen.

Rust en ruimte

In mijn bergruimte had ik ineens een hele plank over. De kerstspullen verplaatst naar de kast waar eerst de dekbedden ingepropt waren. Dat is eigenlijk een onhandige hoge kast die door middel van een klep opengaat. Je moet op de trap om erbij te kunnen. De ideale plek voor kerstspullen, die heb je maar 1x per jaar nodig. Een dekbed pakken voor een logeetje is nu heel gemakkelijk. In drie andere kasten ontstond ook ruimte. Er zijn nog geen nieuwe spullen bijgekomen om deze lege plekken op te vullen. Die gaan er wat mij betreft ook niet komen. Het lig nu allemaal zo heerlijk overzichtelijk in mijn kasten. En het geeft zoveel rust en ruimte in je hoofd. Een geweldige ervaring voor mijzelf. En dat is ook de ervaring die ik graag deel met mijn klanten. Door mijn eigen ervaring kan ik dat delen met mijn klanten. Is dat niet heerlijk?